Tegenstroom

Uitstoot CO₂ door kernenergie is aanzienlijk

De kerncentrale die elektriciteit produceert stoot op zichzelf geen broeikasgas uit. Maar om kernenergie te produceren is niet slechts een kerncentrale nodig. Voor het totale productieproces van kernenergie (van mijnbouw, uraniumverrijking, het bouwen en ontmantelen van kerncentrales, tot de verwerking en opslag van radioactief afval) zijn echter grote hoeveelheden energie nodig.

Veel van deze energie komt uit fossiele brandstoffen, en dat leidt ertoe dat de productie van kernenergie een aanzienlijke hoeveelheid broeikasgasemissies veroorzaakt.

Om deze emissies te vergelijken met de emissies van andere vormen van elektriciteitsproductie moet een vergelijkende levenscyclusanalyse (Engels: life cycle analysis, of LCA) worden gemaakt van verschillende energiedragers. 

In zo'n levenscyclusanalyse worden de totale emissies van het productieproces opgeteld, en gedeeld door de totale hoeveelheid geproduceerde elektriciteit gedurende de productieve periode van een energiebron. 

Het resultaat van een levenscyclusanalyse toont de totale broeikasgasemissies per eenheid geproduceerde elektriciteit.  Vaak wordt dit geschreven als gr CO₂e/kWh. Dit betekent: de hoeveelheid broeikasgassen, uitgedrukt in gram equivalent CO2, die wordt uitgestoten voor iedere geproduceerde eenheid electriciteit (uitgedrukt in kWh).

Zo kunnen we als energieconsument berekenen hoeveel CO₂ er is uitgestoten voor elk beetje energie dat we consumeren. Een windturbine stoot zelf geen CO₂ uit, maar omdat de windturbine gemaakt en later ook weer verwijderd moet worden, is ook windenergie verantwoordelijk voor de uitstoot van wat broeikasgassen. Deze hoeveelheid is echter erg laag.

Van alle electriciteitsproducenten zijn kolencentrales de grootste uitstoters van broeikasgassen. De verbranding van kolen zorgt voor het vrijkomen van grote hoeveelheden CO₂. Een kerncentrale stoot veel minder CO₂ uit dan een kolencentrale, maar kan qua lage CO₂-uitstoot niet op tegen een windturbine.

De uitkomsten van een levenscyclusanalyse kunnen variëren omdat ze afhangen van vele verschillende factoren. Bijvoorbeeld: als ik aanneem dat een vracht grondstof (olie, steenkool, of uranium) vervoerd word per schip, dan zal de hoeveelheid uitgestoten CO₂ tijdens het vervoer anders zijn dan wanneer het vervoer plaatsvindt per trein. Omdat veel van dergelijke  factoren per plaats of bedrijf verschillen zullen uitkomsten van verschillende analyses voor een energiedrager altijd een beetje van elkaar afwijken.

Welk getal kunnen we nu aannemen voor kernenergie? Het antwoord op deze vraag kunnen we vinden in een studie van B.K. Sovacool van de University of Singapore. Sovacool vergeleek vele verschillende levenscyclusanalyses voor kernenergie. Hij selecteerde de betrouwbaarste studies, gemaakt door wetenschappers en door kernenergieproducenten, en berekende de gemiddelde uitstoot. Zo kwam hij tot een betrouwbaar gemiddelde van 66 gr CO₂e/kWh. Dit is 6 maal meer dan wind; en 15 maal minder dan een kolencentrale.

Voor meer informatie, zie ook de WISE-special 'A back-door come-back. Nuclear energy as a solution for climate change?'.

Een wat oudere, maar nog steeds relevante studie van het Öko-Institut over dit onderwerp is  hier te vinden.