(18 november 09) Vandaag werd bekend dat er publiek geld (subsidie) gaat naar een nieuwe 'end-of-pipe' maatregel; het ondergronds opslaan van afgevangen CO2. Of het gaat lukken? Dat weten we pas als we inmiddels heel veel nieuwe kolencentrales hebben laten bouwen.... Wat we dan doen als blijkt dat het niet kan? Vraag het de minister van Economische Zaken en VROM maar. Die blijven volhouden dat de bestaande structuren om decentraal zon en wind te stimuleren voldoende werken. Om vervolgens in een gedetailleerde en ingewikkelde discussie terecht te komen over verschillende vormen van het zogenaamde feedin systeem waarmee je - mits goed vormgegeven - wel degelijk een slag naar een duurzame energievoorziening zou kunnen maken. Uiteindelijk is het heel simpel; zolang we in Nederland nieuwe kolen en -kerncentrales blijven bouwen komt er van die doorbraak naar duurzaamheid geen spat terecht. Gewoon, omdat nieuw basislastvermogen al het geld opslokt, door overaanbod de prijs drukt waardoor de vraag weer aangewakkerd wordt en er geen enkele stimulans is om te besparen. Waarna we na een paar jaar waarschijnlijk gaan constateren dat het verbruik nog steeds blijft stijgen.. en we toch maar weer een nieuwe centrale zullen moeten bouwen... Het TINA-syndroom (there is no alternative) waarmee de gevestigde belangen in de energie-wereld samen met EZ de boel draaiende houden. In Kopenhagen zou er gewoon afgesproken moeten worden dat er tien jaar lang geen nieuwe grote centrales gebouwd mogen worden, wereldwijd. Een klimaatakkoord dat helder en innovatief is. Dan komt er iets op gang van groene innovatie en ondernemerszin. Ondertussen moeten we ook gewoon zelf aan de slag. In Nederland zijn groepen burgers al begonnen, kijk maar eens op www.zonvogel.nl of www.windvogel.nl