Tegenstroom

De genoemde beleidsverandering zou ingrijpende gevolgen hebben voor de toekomstige winstgevendheid van de kerncentrale Borssele en daarmee ook voor de hoogte van de afkoopsom die EPZ bij sluiting van Borssele in 2013 zou kunnen bedingen. Om na te gaan wat de gevolgen zouden zijn van een mogelijke beleidsverandering, is het Business As Usual scenario (continuering van het huidige beleid) vergeleken met een denkbeeldig Fair Play scenario.

In beide scenario’s wordt verondersteld dat de kerncentrale Borssele na 2013 nog 20 jaar in bedrijf blijft. Op basis van een studie van ECN en RIVM gaan we er vanuit dat de Nederlandse baseload elektriciteitsprijs zal fluctueren rond de € 0,04 per kWh tussen 2005 en 2011, en daarna geleidelijk zal stijgen naar € 0,05 per kWh in 2020. Na 2020 gaan we uit van een stijging met 1% per jaar. In het Fair Play scenario worden de volgende beleidsveranderingen en ontwikkelingen verondersteld:

· Handhaving van bestaande veiligheidseisen maakt een extra investeringsprogramma van 30 tot 212 miljoen euro noodzakelijk tussen 2015 en 2017. Aangetekend moet hierbij worden dat de gekozen ondergrens (30 miljoen euro) wellicht veel te laag is om de veiligheid van de kerncentrale gedurende de komende 28 jaar te garanderen.
· Opwerking gebruikte brandstofstaven wordt verboden, waardoor de bouw van een directe opslagfaciliteit noodzakelijk wordt, plus de bouw van een eigen conditioneringsfaciliteit of een contract met een buitenlandse conditioneringsfaciliteit;
· Een faciliteit voor eindberging van het radioactief afval moet in 2050 gerealiseerd zijn;
· Ontmanteling van kerncentrales moet plaatsvinden direct na sluiting;
· Alle kosten voor bescherming van kerncentrales en afvaltransporten worden in rekening gebracht bij de exploitanten;
· Een marktconform tarief wordt in rekening gebracht bij de exploitanten voor het externe aansprakelijkheidsrisico dat nu door de overheid en de samenleving gedekt wordt.

Ter vergelijking is voor beide scenario’s een berekening gemaakt van de netto contante waarde in 2013 van de geschatte winsten van de kerncentrale Borssele in de periode 2014-2033 (bij een discontovoet van 5%). Daarbij is zoveel mogelijk gebruik gemaakt van openbare en controleerbare gegevens, maar waar die ontbraken zijn zo goed mogelijk onderbouwde aannames gemaakt. De werkelijke cijfers kunnen daar van afwijken, maar waarschijnlijk zullen die afwijkingen geen grote invloed hebben op de conclusie van de analyse:

· In het Business As Usual scenario zal de netto contante waarde in 2013 van de geschatte winsten van de kerncentrale Borssele in de periode 2014-2033 uitkomen op een bedrag van € 727 tot 902 miljoen.
· In het Fair Play scenario zal de netto contante waarde in 2013 van de geschatte winsten van de kerncentrale Borssele in de periode 2014-2033 uitkomen op een bedrag van min €51 miljoen tot plus € 449 miljoen. (N.B. Deze bovengrens is sterk afhankelijk van de optimistische schatting dat de kerncentrale de komende 28 jaar slechts € 30 miljoen in veiligheid hoeft te investeren).

Wanneer er van wordt uitgegaan dat de kerncentrale na 2013 nog vijftien jaar in bedrijf blijft (in plaats van twintig), vallen de netto contante waardes in beide scenario’s lager uit:
· In het Business As Usual scenario: € 604 tot 744 miljoen.
· In het Fair Play scenario: min € 122 miljoen tot plus € 363 miljoen.
De schatting van de netto contante waarde van de door de kerncentrale Borssele ná 2013 te behalen winsten zal richtinggevend zijn voor de afkoopsom die de overheid aan de exploitant van Borssele denkt te moeten betalen om sluiting in 2013 te realiseren. Uit de analyse in dit rapport blijkt dat de hoogte van deze afkoopsom sterk afhankelijk is van het te voeren overheidsbeleid ten aanzien van kernenergie.

Als de overheid vanwege inhoudelijke argumenten en/of druk vanuit Brussel de huidige voorkeursbehandeling voor de producenten van kernenergie ongedaan gaat maken, zal verlengde opening van de kerncentrale Borssele na 2013 niet of nauwelijks winstgevend blijken te zijn. De aan EPZ te betalen afkoopsom zal dan tot een relatief bescheiden bedrag, en mogelijk zelfs tot nul, gereduceerd worden. Een dergelijke beleidsverandering is zeker niet ondenkbeeldig en valt goed te beargumenteren. Het lijkt dan ook raadzaam om de hoogte van een eventuele afkoopsom mede te baseren op deze mogelijke beleidsverandering.