De officiële opening van deze 50 MW experimentele kerncentrale op 26 maart 1969 door koningin Juliana leidde ook meteen tot het eerste nucleaire incident. Het proces van kernsplitsing ging te snel waardoor de temperatuur veel te hoog opliep. De reactor werd stilgelegd en Juliana maakte zich gauw uit de voeten.
Dodewaard werd onder een ongelukkig gesternte gebouwd. De eerste jaren kwam de reactor vooral in het nieuws door ontdekte haarscheurtjes in leidingen en de onveilige opslag van afval. Vanaf 1978 werd de centrale het speerpunt van het verzet tegen kernenergie in Nederland.
In oktober 1996 werd besloten de centrale te sluiten, en op 26 maart 1997 was het zover. Onder andere WISE organiseerde meteen een feest vlak bij de centrale, in de geest van de acties van de jaren 70 en 80 in een circustent.
In april 2003 is de laatste brandstof uit de centrale vervoerd naar Engeland om opgewerkt te worden. Een aantal bijgebouwen zijn gesloopt. Het nucleaire gedeelte is op slot gedaan en wordt pas omstreeks 2035 afgebroken. De officiele reden is veiligheid: de eerste veertig jaar na sluiting neemt de radioactiviteit van een aantal gevaarlijke stoffen sterk af. De onoffiele reden is dat er op deze manier nog een tijdje kan worden doorgespaard in het ontmantelingsfonds waaruit de dure afbraakoperatie betaald moet worden. De problematische ontmanteling wordt op deze manier doorgeschoven naar een volgende generatie.